काय कराव असं आपण
की परत प्रेमात पड़ता येईल
माझ्य नज़रेमध्ये तुझं
आख्खं विश्व सामावून जाईल ...

फिरायच का त्या भन्नाट वारयात
घरच्यांपासुन लपवून
भिजयाच का त्या टेकडीमागच्या धरणात
पावसाचं कारण देऊन .......

का मारायच्या त्या सततच्या गप्पा
सानुली आपली दुनिया रमवत
दारापुढे एक सुन्दर तुळशी वृंदावन
ह्यावर आपलं झालेलं एकमत...

तू गजरा आणालास
तर आजही माळीन मी तो
केस थोड़े लहान आहेत
पण त्यासाठी नक्की वाढविन...

मित्रांच्या गराड्यात उभ्या माझ्या प्रेमाचा रुबाब
एक चोरटी नज़र हळूच शोधते
पण स्वतःतच दंग तुझा प्रतिसाद न आल्याने
ती पुर्णपणे कोमेजते...

नेसू का ती साड़ी तू हौसेने आणलेली
आज शोभणार नाही कदाचित तुझ्या प्रतिष्ठेला
पण कदाचित थोडा वेळ..थोडा वेळ तरी
तुजी नज़र माझ्यावर विसवशिल ....

काय कराव अस आपण
की तू अचानक लवकर घरी येशील
हातात धरून हात माझा
तुझं नवं कौतुक मला सांगशील....